Kolejna już recenzja z podobnym podtytułem. Nie dziwcie się, coś w tym grajku jest, że budzi takie emocje. Ja się trochę rozpisałem, mam nadzieję, że czytanie tego przyniesie Wam przyjemność, pomoże w ew. zakupie.

Bardzo długo musiałem, się naczekać na dostanie tego odtwarzacza do rąk. Kiedy to się udało, byłem trochę zszokowany rzeczywistym wyglądem i rozmiarami playera. Byłem bardzo ciekawy, czy takie małe cudeńko będzie w stanie zagrozić dosyć długo już panującej Sansie Clip, niestety nie udało mi się przesłuchać ponownie Clipa, ale miałem go i mnie nie zachwycił. Wiadomo, E2 nie ma wyświetlacza, ani slotu na karty, ale ten odtwarzacz jest skierowany dla ludzi, którzy szukają prostego odtwarzacza, który dobrze będzie grał, ale jak gra, o tym dalej.

Pudełko.

Jest niewiele większe od samego odtwarzacza. Wygląd ciężko opisać, nie kojarzę takiej bryły z matematyki, dlatego odsyłam do zdjęć poniżej. Kolorystyka i obrazki samego opakowania mnie się nie podobają, ponieważ takie barwy i wzory bardziej kojarzą się z czymś dla dzieci, niż dla wszystkich. Ale dosyć dywagacji o pudełku, czas zajrzeć co jest w środku. Wraz z E2 otrzymujemy:
- krótki kabel Jack 3,5 – USB,
- słuchawki Cowon, niezmienne od paru lat,
- malutka instrukcja obsługi, w której nic ciekawego nie znajdziemy.
Czyli absolutne minimum. Zresztą więcej do pudełka nie da rady upchnąć.

Aby przejść bezpośrednio do recenzji kliknij TUTAJ